Márta 2009 – An Geileagar – Súil siar agus Súil ar Aghaidh

Sna caogadaí, b’amhlaidh gur bhaineanar suaimhneas éigin as díol na dtáirgí agus na seirbhísí a chuireamar ar an margadh náisúnta agus idirnaisiúnta. Sna seascaidí tháinig borradh sa gheileagar idirnáisiúnta, le ré an fhuinnimh shaoir. Cuireadh stop le bánú na tíre a bhí ann ó aimsir a’ Ghorta Mhóir. Thosaigh rudaí ag seoladh ar aghaidh go hidirnáisiúnta agus in Éirinn fosta.

Sna seachtóidí bhí fás bliantúil de thuairim is 5%. B’íseal caighdeán na bpostanna a bhí á bhfáil isteach – táirgeadh rudaí agus próseáil bunúsach i monarchanaibh – ach ba chuma. Conacthas ar phostaerí: “Hire us before we hire you” agus “We are a young, well-educated, English-speaking workforce”. B’amaidí í an méad sin, adúradh i gCo Mhuigheo – is masla do Ghaeilgeoirí. Caimiléireacht a bhí ar siúl ag eagraíochtaí Stáit ag an am. Ní rabhamar ag cruthú fostaíochta ar scor ar bith. Ní raibh fórsa eachnamaíoch, neamhspleách is Éireannach ann. Bhí Béarla againn, a laonna, ach níl sin ag na Sínigh a bhfuil ár gcuid postanna acu anois.

D’imigh an fhostaíocht sa chaoi inar tháinig sé sna hóchtóidí – an timthriall eacnamaíochta i gcónaí á rialú ósna SAM. Thug saol na ndaoine céim ar ais.
Ach thosaigh an glún a fuair ard-oideachas le linn na seascaidí is na seachtóidi ag feidhmiú gur tháinig infheistíocht luachmhar isteach. Bhí ré an Tíogair Cheiltich ag teacht. Sa deich mbliadhain ina dhéidh sin, d’fhás geileagar na tíre i gcaoi nár fhás sé riamh agus bhí an Banphrionsa Éire sásta lena muinntir.

Dúradh linn i gCo na Mi gur le theacht na maoine a tháinig an t-sainnt. Ardaíodh rátaí páighe de réir a chéile, ‘chuile dhuine sásta leis seo, idir comhlachtaí, ceardchumainn, bainnc, rialtóirí, Stát-sheirbhísigh agus, faraor, Rialtas. Ar ndóchaigh, thosaigh na postanna ag gabháil ar bhád na himirce annsin ag tús ann mílaoise nua. Ach bhí earnáil na tógála ag léimt ar aghaidh agus ní bheadh deireadh leis choíche. Bhíomar ar Neamh.

Tá a fhios ag gach mac máthar anois nach mar sin atá an saol agus nach bhfuil sé ar chumas aon cheann desna grúpaí thuas-luaite tuar simplí eacnamaíochta a aithint. Adúradh linn i dTír Chonaill, in áit Ríthe Riaracháin a bheith ag na cosmhuinntir, bhí slua sanntach á rialú. A Dhia saor Éire! mar a dúradh fadó.

Ós rud é nach ndearna na ceannairí againn rud ar bith mícheart dar leo, a Léitheoirí uaisle, an gceapann sibh go leanfaidís an t-slí chéanna arís dá mbeadh seans ann? I gCo na Mí, ceapadh nár chonaiceamar lán an scriosta go fóill, gan trácht ar an todhchaí. An trioblóid leis an mBolgán Minsky, atá tar éis chliste dó, gur thug cuid againn maoin dúinn fhéin nár thuilleamar. Is ar deireadh, cad mar gheall ortha siúd ná fuair cianóg rua le linn an Tíogair Cheiltigh?

Freagra

Líon amach do chuid faisnéise thíos nó cliceáil ar dheilbhín le logáil isteach:

Lógó WordPress.com

Is le do chuntas WordPress.com atá tú ag freagairt. Logáil Amach /  Athrú )

Pictiúr Google

Is le do chuntas Google atá tú ag freagairt. Logáil Amach /  Athrú )

Peictiúr Twitter

Is le do chuntas Twitter atá tú ag freagairt. Logáil Amach /  Athrú )

Pictiúr Facebook

Is le do chuntas Facebook atá tú ag freagairt. Logáil Amach /  Athrú )

Ceangal le %s


Molann %d blagálaí é seo: