Iúil 2009 – Toghchán áitiúil gurb Olltoghchán é

D’éis dóibh saothrú go dian, chuir muintir na hÉireann an Tíogar Ceilteach ar aghaidh agus faoi lán tseol faoi 2003.  Ansin tháinig lucht na sainnte isteach sa phictiúir agus lobh siad an Tíogar tré gheileagar bhréagach do chruthtú, a bhí ag brath ar tógáil, nach raibh monatóireacht á déanamh uirthi.  I dtuairim Chontae na Mí,   d’ardaíodh tuarastail go mór an t-am sin agus bhí ar an bhfíorgheileagar gabháil thar lar.

Gan riarú eacnamaíochta ann, de réir Chontae Mhuigheo, níor cuireadh aird ar cheist na coimhlinte.  Cailleadh postanna agus is léir nach mbeidh post d’aon chineál fágtha sa Ghaeltacht roimh dheireadh na bliana. Má dúntar Roinn na Gaeltachta anois, cinnte go bhfágfar ar lár daoine bochta a bhí muinín acu uirthi, le seirbhísí riachtanacha a fháil.

Briseadh an Bolgán Eacnamaíochta is na polaiteoirí is an Roinn Airgeadais ag rá (is ag rá go fóill!) nach rabh ‘fhios acu, ná ag éinne, go dtarlódh sé mar sin, is nach dtarlódh murar tharla an meath domhanda.  Thug ár muinntir a fhreagra don Státchóras tráth na dtoghchán áitiúla i Mí Meitheamh.  Glanadh amach iarrthóirí Fhianna Fáil (masla don Lia Fáil iad) agus an Pháirtí Glas (masla don ainm iad agus, de réir Chontae na Mí, ceistKyotocurtha ar leathtaoibh acu ón gcéad lá, i measc na ‘mbolgán leictreonach’).

Shleamhnaigh vóta Fhianna Fáil go 25.4% den iomlán, agus léim Fine Gael go 32.2% don chéad uair riamh, le cabhair ó fhear chiúin mhacánta, George Lee, a tháinig ar bord ar na mallaibh.  Bhí an Lucht Oibre lán -tsásta le 18.1% den iomlán, toradh gur féidir, de réir Chontae Átha Cliath, a chur síos d’Éamon Gilmore agus Joan Burton.  Tugann Éamonn treoir bheacht do pholasaithe an pháirtí agus tá amharc dosháraithe Joan ar chursaí airgeadais, baincéireachta agus eacnamaíochta.

Ba ar aon dóigh leis na torrthaí sin, na torrthaí ar na toghcháin Eorpacha agus na fothoghcháin.   Chuir an Rialtas crot macánta ar scéal a chuid oibre.  Níor chreideamar é.  Ach leanann an dream sin ar aghaidh – ní go simplí le hairgeadú na mBannc, le fírinne, ach, de réir Chontae Thír Conaill, ag airgeadú fhiacha lobhtha iontu.  Agus tá na fiacha náisiúnta ag ardú 43m go laethiúil.  A Dhia saor Éire!

Cinnte is féidir le Lenihan a rá, agus léirmhíniú dá chuid fhéin aige, go ndeireann boic mhóra (san IMF/ECB) go bhfuil a chuid pholasaithe i gceart – maidir leis na Bainc, an Tiachóg (buiséad) is le coimhlint.  Ach tá an ‘casadh’ sin rí-shimplí.  Rud atá simplí – deinfidh bainc idirnáisiúntabrabús thar cuimse ónár gcuid bhfiach.  De réir Chontae na Mí, tiocfaidh an tír go lán-stad agus muid ag íoc astu, ar faidh na nglún.  Na daoine ag bun an dréimire á mbuaileadh ag na hÚdaráis agus ár gcultúr fá chois arís.  Nach fíor é: Tír gan Teangain, Tír gan Anam.

Bheadh ‘fhios ag aon óinseach nach ceart airgead nach bhfuil aici a chaitheamh le gaoith.  Cuimhnighí ar Mr Micawber as Dickens.  Agus lucht na Dála, imithe ar saoire, le pócaí lán.

Advertisements

Molann %d blagálaí é seo: